Videowinkels en Virgins

Bethel het nog nooit haar klere uitgetrek vir enige ander rede as om te stort of te bad nie. Sy was dood bang vir die dag wat sy haar bene gaan moet oopspalk vir iemand met ’n kleindorpie mentaliteit en ’n groot voordeel. 

Haar ma, Koti, was maar self sottig, soos sy haar bestaan aangevoer het met ’n goeie malva poeding, ’n ligte gin mengsel en selfrespek by die tuisnywerheid. Koti het opgegee om haar te laat man vat, en het begin hoop dat die kind sal gly en val. Dis in elk geval nie so onwaarskynlike ding in dié geweste nie. Haar pa was gedood in ’n karongeluk op die treinspoor en die orrelis het ook onbevlek swanger geword so paar jaar terug, niemand aanbid háár nie…

Photo by Chris Lawton on Unsplash

Bethel het die dag nét na die laaste jong man in die kontrei getrou het in die video winkel gaan werk en gebloos as iemand R18 films uitneem. So het sy in haar vrye tyd, wat baie was, maar so agter die till gesit en na die diskette wat terug kom gekyk vir krapmerke, beskadiging en selfbevrediging. Sy het haarself dieper en dieper in ’n skynwêreld in gedroom saam met Brad, Ben, Tom en ander Hollywood mans wat enige vrou wat nog Tampax koop, kortasem laat. Almal het gedink Bethel is ’n lesbian. Net sy het nie.

Sondag middag net na kerk, klok Bethel by die winkel in en gaan maak haarself tuis agter die kasregister met die afstandbeheer in een hand en nog iets wat met batterye werk in die ander. Haar ma storm binne met die hoof ouderling agterna. “My jirre Bethel, jy sal nog so sit en hierdie verdomde ge-neuk-spyker-jags-maak-bog kyk dan droog jou melk op en sit jy langs daai stadige Meyer kind in daardie gestig in Pretoria en tel die bolletjies op daai bliksemse abakus oor en oor en oor, terwyl ek op my doodsbed lê en wag vir ’n gestremde kleinkind, want daai ellendige broer van jou is besig om die spesiale klas aan die brand te spyker met sy borderline IK!” 

Bethel het net play gedruk en agteroor gesit. Die hoof ouderling se oë was so groot soos ’n kollektebak. Bethel vra “soek Oom weer die gewone?” en sy pluk ’n DVD uit die R18 afdeling agter haar uit. “Oom kan maar die een verniet kry, Oom het hom bykans al gekoop.”

Koti is daar uit en die ouderling het begin rondkyk en die DVD in sy baadjie sak gedruk en die winkel uit gestorm. Bethel het haar skof klaargemaak en haarself in haar kamer gaan toesluit met ’n doen-dit-jouself perm kit, ’n Sarie en die ding wat met batterye werk.

Koti het haarself langs ’n versigtige mengsel Celexa en Tramadol gaan tuismaak en op die eetkamertafel bewussyn verloor. Sy’t begin droom van Bethel se troue. Dit was aardig. Die ouditorium het gelyk soos ’n kleurblind skoolsaal met ’n straat dwelm tema. Alles was pienk. Die kerk was pienk, die klavier was pienk en almal het pienk aangehad. Koti het langs ’n man gesit met ’n rum asem. Aan haar ander kant het ’n  paartjie gesit wat mekaar probeer insluk het, hulle het elke vyf minute opgekyk en gevra wanneer die koek kom. Agter haar op ’n basaartafel het twee Sjinese moffies gesit en ‘geel madeliefies tussen dorings en gras’ gesing, terwyl hulle diep in mekaar se oë gestaar het.

Voor op die pienk vleuelklavier het ’n transvestiet in kabaret klere gelê en luidkeels gelag, terwyl sy haar kop agteroor gooi en aan ’n piesang knibbel. Elke keer as die paartjie vra wanneer die koek kom het sy gegil; “sy soek haar virginity!”. 

Bethel het alleen die kerk in gesweef met ’n spierwit safaripak. Koti was mismoedig oor die wit. Die dominee het van die vloer af opgestaan, die poeier van sy neus afgevee, na Bethel gekyk en gevra waar’s die ander bruid. Bethel het net voor haar gekyk en een van die moffies het van agter af gegil, hy soek sy onderklere in die konsistorie, hy’t gesê hy sal nou hier wees.

Koti het die volgende oggend met ’n hangover wakker geword en Bethel was by die videowinkel al van nege af en haar gewone roetine begin. Haar ma het later by haar kom inloer om vir haar malva poeding te bring. 

Daai middag, net so voor twee, het daar so jong kêrel by die winkel ingeloop. Hy’t van die voorwêreld geruik, heerlik. Bethel het ’n knop in haar keel gekry en na syne begin staar. “Het jy iets vir ’n date?”,  vra hy met ’n sterk stem. Dit was die mooiste man waarop Bethel al haar oë gelê het. “’n Date met Tad Hamilton?” vra Bethel. “Nee, enige iets met rooi. Dalk swart.” “Moulin Rouge?”, vra sy. Bethel lyk verbaas, iets in haar lieste pla.

“My neef trou vanaand hier in die kerk met daai afdraande gesig meisie wat by die koöperasie werk. Ek het ’n date nodig vir die troue. Stel jy belang?”, sê hy. “Hoekom?” sê Bethel. “Want ek wil dans. Wil jy kom?” Ek het klaar, dink sy by haarself. Sy stem in. Sy gee haar nommer en hy sê maak reg vir so vier uur.

Na die troue het Thomas, sy naam, haar huis toe gevat. Bethel het begin stoom. Haar hart het onophoudelik geklop, kort van asem en ongemaklik, sy kon nie ’n woord uitkry nie. Sy was iewers tussen opgooi, die hemel en die hel. Skuins voor haar huis pluk Bethel sy handrem op en Thomas stop die kar. As jy my nie nou in hierdie kar ’n vrou maak nie, gaan ek vir die res van my verkakte lewe in daai donnerse videowinkel sit en hoop een of ander pervert molesteer my in die badkamer. Thomas het haar daar en dan in die stoel vasgevat. Na ’n goeie ruk se gehyg na hulle asems, het Thomas sy vingers deur haar hare gestreel en vir haar gesê; “trou asseblief met my?”. Bethel het opgekyk en gevra of hy mal is. Hy sê: “nee maar ek dink ek like jou”. 

Die volgende oggend het Bethel met die grootse smile by die kombuis ingeloop. Koti het gesit en rook met die koerant. Sy was besig om malva poeding te bak. “Ek gaan trou Ma”, sê sy. Koti het net opgekyk en gevra; “watter kleur gaan jou troue wees?” “Ek dink sommer geel Ma, geel.” Koti het opgestaan en haar ’n drukkie gegee en gesê; “ag my liewe kind, net nie pienk nie, net nie pienk nie, wat is sy naam?”

“Thomas Ma, hy’s pragtig, en hy’t ’n billike voordeel.”

Kyk bietjie rond...

A tiny love story written at 17:15

I was feeling rather overwhelmed; this was before the word became trendier that OCD and everyone suffered from it. Sitting down on

Loulierblare en Skoonfamilie

Martie het eendag, toe ons daar in haar winkel gesit en tee drink het, ‘n onskuldige opmerking gemaak wat die satan in